hüdayinabit
sıfathüdayinabit ne demek?
- Söyleniş
- hüda:yi:na:bit
1
Kendiliğinden yetişen (bitki)
“Millî ruh ne gökten zembille iner, ne hüdayinabit gibi yerden biter, ne de durup dururken oluşur; olaylarla yoğrulup gün ışığına çıkar.”
Mehmet Niyazi Özdemir
2
Başıboş büyümüş (kimse)
3
Eğitim görmemiş, kendi kendini yetiştirmiş olan (kimse)
“Bunlardan biri yahut hepsi, böyle hüdayinabit artistleri birdenbire coşturur.”
Faruk Nafiz Çamlıbel
4
Yaradılıştan gelen, kendiliğinden olan, hiçbir yerden destek almayan
Kelimenin Kökeni
Farsça ḫudā + Arapça -į + nābit
