kafasının kontağı atmak
Türkçekafasının kontağı atmak ne demek?
1
çok sinirlenmek, öfke ile dolmak
“Kafalarının kontağı bir kere atınca eski rayına oturtmakta güçlük çekerler.”
Haldun Taner
Deyimler ve Kalıp Sözler
- kafa (veya kafasını) dinlendirmek→
- kafa (veya kafasını) karıştırmak→
- kafa (veya kafasını) şişirmek→
- kafa (veya kafasını) ütülemek→
- kafa (veya kafayı) çekmek→
- kafa (veya kafayı veya kafasını) dinlemek→
- kafa atmak→
- kafa bulmak→
Diğerlerini göster (84)
- kafa cilalamak→
- kafa eskitmek→
- kafa göz yarmak→
- kafa kafaya vermek→
- kafa kalmamak→
- kafa patlatmak→
- kafa sallamak→
- kafası (veya kafasına) takılmak→
- kafası almamak (veya sarmamak)→
- kafası bir dünya→
- kafası bozulmak→
- kafası bulanmak→
- kafası dolmak→
- kafası dönmek→
- kafası dumanlanmak→
- kafası durmak→
- kafası düzelmek→
- kafası ile oynamak→
- kafası işlemek (veya çalışmak)→
- kafası karışmak (veya allak bullak olmak)→
- kafası kazan (gibi) olmak→
- kafası kızmak→
- kafasına dank etmek→
- kafasına estiği gibi→
- kafasına geçirmek→
- kafasına girmek→
- kafasına girmemek→
- kafasına göre→
- kafasına kakmak→
- kafasına koymak→
- kafasına saplanmak→
- kafasına sığmamak→
- kafasına sokmak→
- kafasına söz girmemek→
- kafasına takılmak→
- kafasına uymak→
- kafasına vura vura→
- kafasına vur, ekmeğini elinden al→
- kafasına vurmak→
- kafasından aşağı kaynar sular dökülmek→
- kafasından çıkarmak (veya atmak)→
- kafasından geçirmek→
- kafasında şimşek çakmak→
- kafasında tutmak→
- kafasını ezmek→
- kafasını işletmek→
- kafasını kaldırmak→
- kafasını kaldırmamak→
- kafasını kaşıyacak vakti olmamak→
- kafasını kırmak→
- kafasını kullanmak→
- kafasını kurcalamak→
- kafasının bir tahtası eksik (veya noksan) (olmak)→
- kafasının dikine gitmek→
- kafasının etini yemek→
- kafasını sarmak (veya açmak)→
- kafasını sokmak→
- kafasını taştan taşa çarpmak (veya vurmak)→
- kafasını toplamak→
- kafasını tütsülemek→
- kafasını uçurmak→
- kafasını vurmak→
- kafası sarmamak→
- kafası sersem sepet (olmak)→
- kafası şişmek→
- kafası yerinde olmamak→
- kafası yerine gelmek→
- kafa tutmak→
- kafaya almak→
- kafaya çıkmak→
- kafaya girmek→
- kafa yapmak→
- kafaya takmak→
- kafayı (bir yere) vurmak→
- kafayı bulandırmak→
- kafayı bulmak→
- kafayı çalıştırmak (veya işletmek)→
- kafayı değiştirmek→
- kafayı demlemek→
- kafayı tütsülemek (veya dumanlamak)→
- kafayı üşütmek→
- kafayı yemek→
- kafa yok!→
- kafa yormak→